ΑΛΙΕΥΣ
Καλώς ήρθατε στην ψαράδικη παρέα μας.
Αναζήτηση
 
 

Αποτελέσματα Αναζήτησης
 


Rechercher Σύνθετη Αναζήτηση

Πρόσφατα Θέματα
» L.R.F. από την βάρκα...i love light game!!!!
Τρι Σεπ 12, 2017 6:14 am από panpan

» Λίγα λόγια για το Tai Rubber Part 2
Πεμ Ιουν 08, 2017 9:34 pm από panpan

» Tai Rubber
Δευ Απρ 10, 2017 10:47 pm από panpan

» Σεμινάριο για την τεχνική του Tai Rubber στην έκθεση Boat&Fishing
Τρι Μαρ 21, 2017 6:54 am από panpan

» Το ψάρεμα του Λούτσου το χειμώνα.
Σαβ Φεβ 11, 2017 1:01 am από panpan

» Ο Γερμανός ή Κουρκούνα
Παρ Φεβ 10, 2017 10:50 pm από panpan

» Λίγα λόγια για την τεχνική του Tai Rubber
Τετ Ιαν 04, 2017 10:56 pm από panpan

» Ένα ψάρεμα με τσαπαρί της Haybusa
Δευ Δεκ 05, 2016 11:52 pm από panpan

»  Ψάρεμα Χταποδιού: Η δικιά µας µπρακαρόλα
Δευ Δεκ 05, 2016 11:48 pm από panpan

» Καθετή για όλους
Κυρ Οκτ 16, 2016 11:28 pm από panpan

» Συντήρηση & καθαρισµός µηχανισµού – καλαµιού
Παρ Οκτ 14, 2016 1:49 am από panpan

» Μηχανισμός Surf Daiwa Emcast Surf 5000A
Πεμ Σεπ 15, 2016 6:20 am από panpan

» Storm Gomoku Adajo max 100gr
Πεμ Σεπ 15, 2016 6:10 am από panpan

» Μεγάλος Διαγωνισμός alieusonline
Τετ Αυγ 31, 2016 8:50 am από panpan

» Κατασκευή Inchiku
Παρ Ιουλ 08, 2016 9:38 pm από panpan

» Πιάστηκε Λευκός στη Σύρο
Παρ Ιουν 10, 2016 10:59 pm από Admin

» SHORE JIGGING με τον Παναγιώτη Φιλόπουλο
Τρι Ιουν 07, 2016 11:03 pm από Admin

» Ψαρότοπος στο παράλιο Άστρος Αρκαδίας στην περιοχή Ατσίγκανος
Δευ Ιουν 06, 2016 3:29 am από Admin

Εικονοθήκη



Ο Κυπρινος (γριβαδι)

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω

Ο Κυπρινος (γριβαδι)

Δημοσίευση από panpan Την / Το Δευ Σεπ 12, 2011 11:32 pm

Ο κυπρίνος (Cyprinus carpio)

Αυτό το ψάρι είναι πολύ κοινό σε όλη την κεντρική Ευρώπη και αρκετά άφθονο στα λιγότερα κρύα νερά της βόρειας Ευρώπης. Είναι πολύ περιζήτητο από τους κοινούς ψαράδες με καλάμι και απ’τους ειδικούς που προσπαθούν να το ψαρέψουν, επειδή έχουν δυνατότητες να πιάσουν ψάρια με πραγματικά πολύ μεγάλες διαστάσεις.









Ο κυπρίνος ή γριβάδι ή σαζάνι ή μπουτσκάρι (cyprinus carpio) κατάγεται απ’ την Ασία. Είναι κοινότατο είδος στην Κίνα όπου εκτρέφεται στους ορυζώνες και σε ειδικά έλη, είναι δε πολυάριθμο σε όλα σχεδόν τα νερά, στάσιμα ή τρεχούμενα, της νότιας και κεντρικής Ασίας. Απ’ την Μικρά Ασία, σύμφωνα με όσα λένε κάποιοι ο κυπρίνος μεταφέρθηκε στην Ευρώπη. Τώρα είναι κοινότατος στην Ουγγαρία, στα ποτάμια της Αυστρίας, της Σερβίας, της Ρουμανίας και γενικά σε όλη την Ευρώπη όπως και στην Ελλάδα που υπάρχει σε όλες τις λίμνες μας.

Το γριβάδι όπως είναι γνωστό στην πλειοψηφία των ψαράδων, μένει περισσότερο στα στάσιμα νερά, λίγο – πολύ βαθιά, οπωσδήποτε δε πλούσια σε υποβρύχια βλάστηση και συνεπώς αρκετά οξυγονωμένα. Του αρέσουν τα ζεστά νερά όπου μετακινείται οκνηρά, ψάχνοντας για τροφή στο βυθό ή πιο σπάνια στα μεσό-νερά και την επιφάνεια.





Μπορεί να ζήσει σε θερμοκρασίες ανάμεσα στους 2ºC και 25ºC αλλά η θερμοκρασία που προτιμά κυμαίνεται γύρω στους 20ºC. Επίσης το γριβάδι συχνάζει αδιάφορα στα ρηχά και βαθιά νερά, αλλά τα μεγαλύτερα ψάρια, τα πιο ηλικιωμένα (τεράστιου μεγέθους), προτιμούν βαθιά νερά, αν και μεγάλο ποσοστό των μεγάλων ψαριών πιάνεται, ιδιαίτερα την Άνοιξη και το Φθινόπωρο, σε ρηχά νερά όπου τα γριβάδια πηγαίνουν να βρουν τροφή.





Είναι ένα αρκετά γερό ψάρι, εφοδιασμένο με ένα χοντρό κεφάλι και ένα σώμα εξαιρετικά μυώδες. Υπάρχουν πολλές ποικιλίες από κυπρίνους, εκτός από την αρχική, που έχει σώμα με λέπια όπως του Κέφαλου. Ο κυπρίνος της Βοημίας έχει μικρό κεφάλι και σώμα με άφθονο κρέας, μερικά πολύ μεγάλα λέπια δε υπάρχουν στη γραμμή της ράχης.





Μια πολύ γνωστή ποικιλία στους εκτροφείς του κυπρίνου είναι ο κυπρίνος που στο σώμα του έχει σκορπισμένα σε περιορισμένο αριθμό, μεγάλα λέπια. Μια ιδιαίτερα περιζήτητη ποικιλία είναι ο γυμνός κυπρίνος, που λαθεμένα οι παλιοί ψαράδες θεωρούσαν σαν προϊόν της διασταύρωσης ανάμεσα στον κυπρίνο και στο γλήνι (τίγγα). Όλες αυτές οι ποικιλίες που έχουν διαφορετικές διαστάσεις και αναλογίες, είναι εντούτοις παρόμοιες εξαιτίας ορισμένων όμοιων χαρακτηριστικών: μεγάλα πτερύγια, ιδιαίτερα αναπτυγμένο ουριαίο πτερύγιο, πλατύ και γερό ραχιαίο πτερύγιο, που στο μπροστινό μέρος έχει μια πολύ αιχμηρή ακτίνα, σαρκώδες στόμα με δύο πολύ μικρά μουστάκια με καστανό και μερικές φορές πρασινωπό χρώμα.



Το σχήμα του κυπρίνου είναι τορπιλοειδές.

Όλα τα γριβάδια φτάνουν σε πολύ μεγάλες διαστάσεις, αλλά ανάμεσα σε όλες τις ποικιλίες αυτή που φτάνει στις μεγαλύτερες, είναι εκείνη με τα μεγάλα διάσπαρτα λέπια που μπορεί να έχει βάρος πάνω από 35 κιλά και μήκος μεγαλύτερο από 1 μέτρο.

Το γριβάδι αναπαράγεται κανονικά τον μήνα Ιούνιο αλλά σε μερικά νερά η γονιμοποίηση αρχίζει τον Μάιο και σε άλλα πολύ κρύα τον Ιούλιο.

Για την αναπαραγωγή αυτό το ψάρι έχει ανάγκη τουλάχιστον 18ºC θερμοκρασίας και η γονιμοποίηση διευκολύνεται εξαιρετικά από πιο ψηλή θερμοκρασία. Με 22-23ºC παρατηρούνται οι ιδεώδεις συνθήκες για την εναπόθεση των αυγών και το γρήγορο άνοιγμά τους. Το γριβάδι που σκοπεύει στην αναπαραγωγή πλησιάζει στην όχθη, περιπλανιέται σε ρηχά νερά, κοντά στα μέρη που έχει πολλούς καλαμώνες, μέσα στους οποίους χτυπιέται αδιάκοπα στην προσπάθεια του να ελευθερωθεί από τα αυγά.





Είναι πολύ εύκολο να δούμε σε ορισμένα έλη, λίμνες και σε νερά πολύ ρηχά τα χοντρά γριβάδια στη γονιμοποίηση, να τινάζονται σχεδόν στην επιφάνεια και η δύναμή τους είναι τέτοια που τα καλάμια κυματίζουν ενώ ο θόρυβος που προκαλούν τα ψάρια μπορεί να ακουστεί και από μεγάλη απόσταση. Μερικές φορές στο ίδιο έλος οι κυπρίνοι αναπαράγονται σε διαφορετικούς χρόνους, ίσως ανάλογα με τις διαστάσεις ή την ηλικία τους. Μπορούν να παρατηρηθούν δύο περίοδοι αναπαραγωγής, πράγμα που στους ντόπιους ψαράδες δίνει την λαθεμένη εντύπωση πως ο κυπρίνος έχει δύο συνεχείς γονιμοποιήσεις σε μικρό χρονικό διάστημα.





Έχει παρατηρηθεί πως ο γόνος που προέρχεται από την πρώτη περίοδο είναι συνήθως μεγαλύτερος και αναπτύσσεται με μεγαλύτερη ευκολία, ενώ οι γόνοι που προέρχονται από την δεύτερη γονιμοποίηση, που σχεδόν πάντα γίνεται από μικρότερα ψάρια, είναι μικρότεροι από τους προηγούμενους και λιγότερο ζωηροί.





Η γονιμοποίηση των κυπρίνων είναι χαρακτηριστική. Τα θηλυκά, μερικές φορές τεραστίων διαστάσεων, προηγούνται από τα αρσενικά και είναι ακριβώς αυτές οι μεγάλες μητέρες που παράγουν το θόρυβο και την αναταραχή στους καλαμώνες. Τα αρσενικά ακολουθούν σε διαφορετικό αριθμό το κάθε θηλυκό κι έτσι δημιουργούνται ομάδες, χωριστές η μία με την άλλη, που αποτελούνται από ένα θηλυκό μόνο και πολυάριθμα αρσενικά, που αναταράσσονται και αυτά, αλλά με λιγότερη δύναμη, περιμένοντας την γονιμοποίηση των αυγών. Τα αρσενικά συνήθως είναι πιο μικρά από τα θηλυκά και μερικές φορές υπάρχουν μεγάλες μητέρες που ακολουθούνται από εξαιρετικό αριθμό αρσενικών μικρών διαστάσεων.





Δεν είναι σπάνια η περίπτωση που συναντούμε πίσω από τα θηλυκά αρσενικά διαφόρων διαστάσεων που τοποθετούνται με τέτοιο τρόπο ώστε, να αφήνουν στην πρώτη θέση, πιο κοντά στο θηλυκό, το μεγαλύτερο, μετά το δεύτερο στη σειρά μεγέθους, μετά το τρίτο, το τέταρτο κ.ο.κ. Θα μπορούσε να φανεί με την πρώτη ματιά σαν μια στρ4ατιά που αποτελείται από μια μητέρα που ακολουθείται από παιδιά διαφόρων ηλικιών.

Επειδή το ποσοστό οξυγόνου στο νερό είναι αντιστρόφως ανάλογο με την θερμοκρασία του, ενώ η θερμοκρασία την οποία προτιμούν οι κυπρίνοι είναι γύρω στους 20-22ºC, είναι φανερό πως αυτά τα ψάρια δεν έχουν μεγάλη ανάγκη οξυγόνου που εξασφαλίζεται κατά κάποιο τρόπο από την υποβρύχια βλάστηση.

Οι κυπρίνοι τρώνε απ’όλα, όπως εξάλλου όλα σχεδόν τα κυπρινιδή. Μπορούν να πάρουν στη διατροφή τους οτιδήποτε, συμπεριλαμβανόμενα τα οστρακόδερμα, τις κάμπιες, τα έντομα, τα αυγά ψαριών, το γόνο, απομεινάρια χόρτων και άλλα πράγματα που από πρώτη όψη θα μπορούσαν να φανούν ακατάλληλα για τη διατροφή των ψαριών όπως λόγου χάρη απορρίμματα των οχετών κ.λ.π. Ο κυπρίνος είναι μεγάλος καταβροχθιστής όλων αυτών των ουσιών και μπορεί να αφομοιώσει με μεγάλη άνεση οτιδήποτε, ακόμη και το πιο δύσπεπτο.

Γι’ αυτούς τους λόγους κι εξαιτίας της συνεχής ζήτησης της τροφής (που χαρακτηρίζει την καθημερινή του ζωή), ο κυπρίνος μεγαλώνει πολύ γρήγορα και φτάνει τις εξαιρετικές διαστάσεις που αναφέρθηκαν παραπάνω.





Όλα τα κυπρινιδή είναι μεγάλοι καταβροχθιστές ουσιών κάθε είδους, αλλά ο κυπρίνος, κατά την γνώμη μου και σύμφωνα με την άποψη πολλών τα ξεπερνά όλα. Έχει μεγάλη ευκολία να κατακερματίζει με τα γερά φαρυγγικά δόντια του ουσίες, που για άλλα ψάρια, θα ήταν δύσπεπτες και δεν φοβάται, συνεπώς, να τραφεί ακόμη και με ογκώδεις τροφές.

Η όρεξη του κυπρίνου μεγαλώνει σε σχετικά ζεστά νερά. Όταν η θερμοκρασία των νερών κατεβαίνει από τους 15ºC αυτό το ψάρι εκδηλώνει πολύ μικρότερη πείνα και τότε είναι δύσκολο να πιαστεί με την ορμιά.


[


Λόγου χάρη τους ζεστούς μήνες ο κυπρίνος αποσύρεται σε ιδιαίτερες γωνιές και μέρη με βαθιά νερά όπου ξεχειμωνιάζει. Στα μέρη όπου ο βυθός αποτελείται από πολλή λάσπη, μπορεί κιόλας να βυθιστεί σ’ αυτήν, τουλάχιστον ένα μέρος του και μένει ακίνητος μέχρι αργά την άνοιξη, οπότε και η θερμοκρασία του νερού έχε ανέβει σε τέτοιο βαθμό που να γίνεται άνετη η έρευνα τροφής.

Φυσικά, κατά την διάρκεια του χειμώνα, χωρίς να τρώει, ο κυπρίνος δεν μεγαλώνει καθόλου, αλλά από την άνοιξη κι έπειτα μέχρι την αρχή του χειμώνα αυτό το ψάρι αποκτά σε ελάχιστο χρόνο ότι έχασε και καταφέρνει σε πολύ λίγους μήνες να φτάσει σε μια υπερδιατροφή και ένα βάρος πολύ μεγαλύτερο από εκείνο που είχε τον προηγούμενο χρόνο.

Οι κυπρίνοι διακρίνονται από το μέγεθος, απ’ την ηλικία ή μάλλον από τα «καλοκαίρια». Να τι αναφέρει γι’ αυτό ο Γάλλος συγγραφέας Μπερτίν:

« Κατά τη διάρκεια της καλοκαιρινής διατροφής, στα λέπια δημιουργούνται φαρδιές και διάφανες περιοχές. Όσες είναι οι φαρδιές περιοχές άλλα τόσα είναι τα καλοκαίρια του ψαριού. Έτσι οι κυπρινοκαλλιεργητές, για τους οποίους έχουν σημασία μόνο οι περίοδοι αύξησης του ψαριού, έχουν πάρει τη συνήθεια να μετρούν την ηλικία των κυπρίνων με τα καλοκαίρια».

Ανάμεσα στα άλλα οφέλη που προσφέρει η εκτροφή αυτού του ψαριού πρέπει να υπολογίσουμε και την μεγάλη πολυγονία. Πράγματι, ενώ τα αυγά του κυπρίνου είναι σχετικά μικρά, ο αριθμός τους είναι πάντα σχεδόν μεγάλος, περίπου κάτω από 50.000, ενώ πολύ συχνά οι μεγάλοι κυπρίνοι μπορούν να εναποθέσουν 120-130.000 αυγά. Μερικοί συγγραφείς υποστηρίζουν πως μια «μητέρα» βάρους 8-10 κιλών μπορεί να εναποθέσει ακόμη και 500.000 αυγά.

Τα αυγά του κυπρίνου παραμένουν σε επώαση περίπου για μια εβδομάδα και μερικές φορές λιγότερο, πάντα σε σχέση με την θερμοκρασία του νερού.

Οι γόνοι έχουν μήκος λίγο λιγότερο από 1 εκατοστό και είναι εφοδιασμένοι με μόσχειο σάκο, που αφομοιώνεται σε ελάχιστο χρόνο. Όταν ο μόσχειος σάκος κοντεύει να εξαφανιστεί, αλλά ακόμα βαραίνει τις κινήσεις των μικρών ψαριών, αυτά ήδη τρέφονται με τις πιο διαφορετικές ουσίες που βρίσκουν το νερό, σε διαστάσεις φυσικά που αναλογούν στις δυνατότητές τους. Μετά από μία εβδομάδα ζωής οι γόνοι έχουν ήδη μήκος 2 εκατοστά και μετά ένα μήνα 4-5 εκατοστά.

Κανονικά, μόνο τα μικρά ψάρια χρησιμοποιούνται για τον εμπλουτισμό, ο οποίος δεν γίνεται ποτέ με γόνο. Όταν φτάνουν στις διαστάσεις 7-10 εκατοστών, είναι πολύ δύσκολο τα ψάρια του εμπλουτισμού να υποστούν ζημιές απ’ τους εξωτερικούς παράγοντες και μπορούν να εγκλιματιστούν εύκολα, όταν παίρνονται οι κατάλληλες προφυλάξεις, σε οποιοδήποτε νερό ακόμα και σε διαφορετικό από αυτό που έχουν γεννηθεί.





Η εκτροφή των κυπρίνων και ο επαναπληθυσμός των νερών του κάμπου μ’ αυτό το ψάρι είναι συνεπώς αρκετά εύκολο πράγμα και ενδείκνυται επειδή τα ψάρια του εμπλουτισμού δείχνουν μια αντοχή (άγνωστη σε άλλα είδη ψαριών) στις διάφορες φυσικές αντιξοότητες, που αντίθετα θα μπορούσαν να καταστρέψουν άλλα πιο ευαίσθητα είδη.

Απ’ την άλλη μεριά, για ότι αφορά το ψάρεμα, υπάρχει ένα ελάττωμα και αυτό είναι η δυσκολία του ψαρέματος του κυπρίνου. Πράγματι έχουν γίνει εμπλουτισμοί σε μέρη της Ιταλίας μ’ αυτό το πολύ ωραίο ψάρι όμως χωρίς να υπάρχουν και τα ανάλογα ψαρευτικά αποτελέσματα. Ενώ με διάφορα είδη διχτύων (μπέντουλας) πιανόντουσαν τα ψάρια του εμπλουτισμού με το αγκίστρι τα αποτελέσματα ήταν σπάνια και εμφανίζονταν μόνο σε συγκεκριμένες και περιορισμένες περιόδους του χρόνου.

Φυσικά ο επαναπληθυσμός με άλλα κυπρινιδή παρουσιάζει αξεπέραστες δυσκολίες, προπάντων εξαιτίας της αδυναμίας να βρεθούν ψάρια με τις αναγκαίες προδιαγραφές για τον εμπλουτισμό, ενώ ο φυσικός επαναπληθυσμός είναι παντού αρκετός να επανορθώσει ή να διατηρήσει τη βιολογική ισορροπία των νερών. Γι’ αυτό συνεχίζουν τη δραστηριότητα εμπλουτισμού με τον κυπρίνο που προσφέρει, ανάμεσα στις λίγες πιθανότητες επιτυχίας, τουλάχιστο το αβαντάζ να πιάνονται μερικές φορές ψάρια ωραιότατα, πολύ βαριά και γερά.

Ανάμεσα σε όλους τους κυπρίνους, από ερασιτεχνική άποψη, ο πιο ενδιαφέρων είναι αναμφίβολα αυτός που στην Ελλάδα ονομάζεται γριβάδι (σαζάνι, μπουτσκάρι) και που είναι κατά κάποιο τρόπο ο αυτόχθων κυπρίνος. Αυτό το ψάρι ζει σε φυσικό περιβάλλον κι ιδιαίτερα στα ποτάμια, έχει πιο επίμηκες σχήμα σε σχέση με τα ψάρια που ζουν σε ακίνητα νερά ή σε εκτροφεία. Η μορφή του πλησιάζει συνεπώς σε εκείνη του κέφαλου ή καβέδανου, απ’ τον οποίο όμως διακρίνεται αισθητά με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της όψης, που αναφέρθηκε στην αρχή του κεφαλαίου. Είναι σαφές πως αυτός ο κυπρίνος, στην ελεύθερη κατάσταση, στα ποτάμια, μεγαλώνει πολύ αργά σε σχέση με τα ψάρια που ζουν σε ήρεμα νερά ή εκτροφεία όπου τρέφονται με αφθονία.
avatar
panpan
Admin
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 152
Βαθμολογία θέματος : 6511
Reputation : 10
Ημερομηνία εγγραφής : 10/06/2010
Ηλικία : 45
Τόπος : ΤΡΙΠΟΛΗ

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης